Άπειρες οπτικές γωνιές

ΟΠΤΙΚΗ

Άπειρες οπτικές γωνιές
Αφιερωμένες στη ζωή
των άλλων
και στην δίκη μας
Άπειρες

Η δικιά μου ευτυχώς
Προσπαθεί να μην γίνει
και τόσο ξεχωριστή
Από εκείνη των άλλων
και γνωστών
και αγνώστων
Μεγάλων

Παρόμοια
μ'όλων αυτών
Ναι ίσως πολλοί
δεν είναι πια κοντά μας
με το κορμί,
μα υπάρχουν στο μυαλό,
στην καρδιά μας...

Απορείς
Και είναι όμορφο
μα ψάχνεις γιατί απόρησες;
Κι ύστερα ψάχνεις ξανά
να επαληθεύσεις την δίκη σου οπτική;

Κι ύστερα θα σταματήσεις να ψάχνεις;
Κι αν ναι γιατί;
Αφού όσο έψαχνες
αισθανόσουν όμορφος
κι αγνός εξερευνητής
όπως όταν εξερευνούσαμε
τον κόσμο στα χέρια της μάνας...

Κι αν τώρα δεν είσαι
στην αγκαλιά της
Έχεις τα δικά σου πόδια
για στήριγμα!
Και γνώση
αποθηκευμένη παντού
Μέσα σου και γύρω σου
Ψάξε
Συνέχισε!

                          Τ.Σ. Δρακόπουλος

             Φωτογραφία: Αποστόλης Μαραγκός

Δυο χείλη που διψούν για ξένες γεύσεις

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟ

Θολές ματιές 
ακαταλαβίστικες λέξεις 
ξένα πρόσωπα 
μυστήριες τελετές 
περίτεχνες ζωγραφιές!
Αν θες να φτάσουμε 
σ'εκείνο το μακρινό φως 
που τρεμοπαίζει στις καρδιές μας 
Μην με ακολουθήσεις 
και μην περιμένεις 
να σε ακολουθήσω...

Βαδίζοντας πλάι πλάι 
πρέπει να εξερευνήσουμε αυτόν τον ορίζοντα.
Δυο ζευγάρια μάτια 
μπρος στο ανεξερεύνητο 
Δυο χείλη που διψούν 
για ξένες γεύσεις 
και δυο μυαλά που μεθούν με το ακραίο... 

Ακουμπώντας τον βυθό 
θα γνωρίσουμε την θάλασσα, 
στρώνοντας τα ρούχα μας 
το βράδυ στην άμμο,
θα εξερευνήσουμε τ'αστέρια του ουρανού!
Και κάνοντας ταξίδια δίχως προορισμούς 
Θα γνωρίσουμε καλύτερα εμάς 
τους ίδιους τους παράξενους ανθρώπους... 

                                                                                         Τ.Σ. Δρακόπουλος
                        Σκίτσο: Φανή Γράψα